Om wat ruchtbaarheid aan deze nieuwe website over VAT Ede te geven, hebben we afgelopen week een promotieberichtje op Facebook geplaatst. Interessant om te zien wat voor reacties je dan krijgt.

Vrijwel direct reageerden enkele (ex-)leden die ook tegen bestuursdwang zijn opgelopen en herkennen wat we schrijven. Een van hen mailde: “Wat goed van jullie om dit te onderzoeken!”

Maar er reageerde ook een bestuurslid – de voorzitter van het VAT Ede-complex Kreelseweg:

Volgens de complexvoorzitter hebben leden die menen dat ze monddood worden gemaakt of worden weggewerkt “een nogal levendige fantasie”. Zij herkent de vereniging totaal niet in deze website, want “het is hartstikke gezellig bij ons.”

Ze ontkent het probleem niet alleen, maar toont ook een dédain naar leden die (ondanks de gezelligheid) iets heel essentieels aankaarten. “Een levendige fantasie” is een eufemistische manier om te zeggen: “Je liegt.” Dat is nogal wat. Voor de goede orde: de verhalen op deze website zijn feitelijk waar en bovendien goed onderbouwd. Ieder mag daar het zijne van denken of vinden, maar kom niet aan met de bullshit dat het verzonnen is. Je kunt dan beter een open gesprek aangaan over die ongemakkelijke waarheid.

Maar mevrouw kiest ervoor om mooi weer te spelen – ‘niets aan de hand mensen, gewoon doorlopen’. Voor een bestuurder, en zeker een voorzitter, is dit kwalijk. Als je leden niet serieus kunt/wilt nemen en respectvol behandelen, heb je in een bestuursfunctie niets te zoeken.

Wat het extra pijnlijk maakt is dat ze als lid van de ALV het gedetailleerde beroep van tuinder Bram heeft ontvangen en dus heel goed weet wat er speelt en wat er procedureel is misgegaan. Zij was zelfs degene die de stembriefjes waarmee Bram werd weggestemd uitdeelde en de uitslag in de vergadering voorlas. Zij heeft er zelf dus direct aan meegewerkt.

Daar komt bij dat deze voorzitter onlangs in Ede Stad onder de kop ‘Lekker doen waar je blij van wordt’ vol passie vertelde wat het moestuinieren voor haar persoonlijk betekent. Zij wordt daar blij van. Maar gooit intussen wel een andere tuinder voor wie moestuinieren ook een passie is uit de vereniging, zodat die nergens in Ede nog met z’n hobby uit de voeten kan, want VAT Ede heeft feitelijk een monopoliepositie. Die mag dan lekker doen waar hij niet blij van wordt.

Ze vertelt in Ede Stad ook dat ze niet gelooft, maar wel hoopt “dat er een soort karma bestaat. Dat iedereen uiteindelijk krijgt wat hij of zij verdient. Dat je terug ontvangt wat je uitdraagt.” Dat hopen wij ook.

Advertenties